Viðsnúningur á þróun djúpöggnum tækni, sem knúin er áfram af háþróuðum gervigreind, hefur vakið mikil áhyggjuefni á mörgum sviðum, sérstaklega innan fjölmiðlaumhverfisins. Djúpögg eru myndbönd og myndir sem eru mjög raunsæ en falsaðar, og þær geta sannfæranlega sett svip á andlit einstaklings á aðra líkama eða breytt sjónrænum framsetningum til að sýna atburði sem aldrei áttu sér stað. Aðgangur að þessari tækni hefur aukist verulega; ferli sem áður krefjðust sérfræðikunnáttu eru nú tiltæk í notendavænum kerfum, sem gerir mörgum kleift að framleiða djúpögg án mikils fjármagns eða sérþekkingar. Áhrifin eru djúpstæð, þar sem fjölmiðlaumhverfið—sem beri ábyrgð á að koma á framfæri nákvæmum og áreiðanlegum upplýsingum—er sérstaklega næmt. Þegar munurinn á milli raunveruleika og fölsun verður óskýrt, hættir traust almennings á sjónrænum miðlum að minnka. fréttastofur, blaðamenn og efnisframleiðendur standa frammi fyrir auknum áskorunum við að staðfesta hverja myndskeið eða mynd sem sýnir mikilvæg atvik eða yfirlýsingar alþjóðlegra aðila. Þessi staða getur leitt til misskilnings, pólitískrar stjórnunartækni og félagsmóts, þar sem falskarheimar breiðast út áður en þær eru staðreyndar. Serfræðingar á sviði gervigreindar, stafrænnar sönnunargagnafærslu og fjölmiðla siðfræði krefjast bráðabirgða reglugerða til að takmarka framleiðslu og dreifingu djúpöggs. Slíkar aðgerðir eiga að það verði hægt að sitja á móti illdeilum tilgangi en samt halda áfram að vernda tjáningarfrelsi og nýsköpun í tækninni.

Einnig þarf að þróa háþróuð greiningartæki, sem nota flókin reiknirit og vélarnám, til að greina djúpögg með nákvæmni, t. d. með því að skoða mun á milli ófullkominnar textúru, kóðunar eða röskunar í myndgögnum sem vísa til stýringa. Mörg fyrirtæki, rannsóknarstofnanir og samtök eru nú að þróa tól og reglur til að berjast gegn djúpöggum, þar á meðal sjálfvirkar kerfi sem geta skannað stórt netefni og merkja grunsamleg myndbönd, auk fræðsluverkefna fyrir almenning um áhættu tækninnar. Hæfni fólks til að túlka og meta upplýsingagögn verður sífellt mikilvægari, sérstaklega til að takast á við upplýsingaglansógur sem getur verið stútfullur af ógildum eða breyttum upplýsingum. Yfirfært, þá vegur djúpöggtækni líka inn í stærri samfélagslegar áhyggjur eins og netöryggi, einkaleyfi og gervigreindar siðfræði. Ríkisstjórnir, einkageiri og samfélag þurfa að vinna saman að því að setja reglur og leiðbeiningar sem styðja við lýðræðislegar ferli og viðhalda almennings trausti. Alþjóðlegt samstarf er einnig mikilvægt, sérstaklega í að takast á við evrópskar miðlarakar yfir landamæri með sannanlega falsaðar upplýsingar sem stefna að því að stöðva stjórnmálalega stöðnun eða áhrifavalda kjörinna fulltrúa. Þó skaði og tækni djúpöggs haldi áfram að þróast og ná yfir allt svæði stafrænnar upplýsingagjafar, þá er nauðsynlegt að hafa margþættar ráðstafanir til að takast á við áskoranirnar. Það felst í að setja strangari reglur, bæta greiningaaðferðir, efla fræðslu og setja siðfræði viðmið um notkun tækni þessi. Að halda trausti á stórum fjölmiðlum og næði til að koma réttum upplýsingum er háð því að takast á við þær ógnir sem fylgja þessari öflugu tækni gervigreindar.