W miarę jak sztuczna inteligencja (AI) się rozwija, ważne jest uwzględnienie asymetrii w naszych relacjach z tymi systemami. Obecnie nasze interakcje z AI często są jednostronne, pozbawione głębi i ciągłości, które można znaleźć w relacjach międzyludzkich. Może to prowadzić do poczucia powierzchowności i odłączenia. Jednak w miarę rozwoju AI istnieje potencjał do bardziej trwałych i znaczących interakcji. Wyobraź sobie przyszłość, w której towarzysze AI mogą rozwijać ciągłe relacje z jednostkami, opierając się na wspólnych doświadczeniach i emocjonalnych połączeniach. Osobiste systemy AI, które znajdują się na urządzeniach użytkowników, dają nadzieję w tej kwestii.

Te zlokalizowane towarzysze AI mogą gromadzić spersonalizowane historie interakcji, zapewniając wyższy poziom intymności i zrozumienia. Ważne jest również przemyślenie możliwości, że superinteligentna AI przekracza ludzkie zdolności poznawcze. Zmieniłoby to fundamentalnie dynamikę relacji między ludźmi a AI i wprowadziłoby nowy poziom intelektualnego oddalenia. Jednak stanowi również szanse na współpracę i rozwój. W miarę rozwoju AI ważne jest znalezienie równowagi między asymetrią a połączeniem, popieranie rozwiązań, które wspierają ciągłość i kontekst. Musimy również poradzić sobie z szerszymi implikacjami coraz bardziej zaawansowanych towarzyszy AI, takimi jak przywiązanie, zależność i zacieranie granic między człowiekiem a maszyną.