Naniniwala si George Zhang na maaaring maging mayaman siya sa pamamagitan ng OpenClaw, sa kabila ng hindi niya lubusang naiintindihan ang viral na AI agent software nito. Matapos makita ang isang Chinese influencer na ipakita ang kakayahan nitong awtomatikong pamahalaan ang stock portfolio, nagpasya si Zhang, na nagtatrabaho sa cross-border ecommerce sa Xiamen, na i-install ang OpenClaw noong huling bahagi ng Pebrero. Isa siya sa maraming tao sa China na na-engganyo sa kamakailang OpenClaw craze. Ang mga workshop na nagtuturo kung paano ito gamitin ay nakapag-akit ng maraming tao, ang mga kumpanyang teknolohiya ay nagsusumikap na maisama ito, at ang mga lokal na pamahalaan ay nag-aalok ng subsidiya para sa mga startup na may kaugnayan. Noong nakaraang linggo, ang mga larawan ng matatandang tao na nagbubuno sa pila para mag-install ng OpenClaw ay naging viral online. Nagrenta si Zhang ng isang Tencent cloud server at nag-subscribe sa malaking modelong Panlingkod na Kimi ng Tsina upang makipag-ugnayan sa kanyang AI agent na tinatawag na “lobster. ” Sa una, naiintriga siya sa mabilis nitong pagsusuri ng merkado at detalyadong report, ngunit napansin niya na nagsimulang bumaba ang performance ng kanyang lobster hanggang sa mga basic na outline lang, at paulit-ulit niyang sinubukan makakuha ng mas detalyadong ulat ngunit nauuwi lang ito sa walang katapusang pagsasabing “nagtatrabaho pa, ” nang walang resulta. Nalaman ni Zhang na hindi angkop ang OpenClaw para sa mga hindi programmer tulad niya, dahil kailangan nito ng teknikal na pag-setup tulad ng pag-configure ng API ports—isang bagay na hindi niya magagawa nang walang gabay hakbang-hakbang. Sa huli, tumigil siya sa paggamit nito sa stock trading at imbes ay ginamit niya ito upang mag-ipon ng balita sa industriya ng AI upang suportahan ang isang content farm sa WeChat. Matapos makipag-usap sa kalahating dosenang Chinese na gumagamit ng OpenClaw, naging malinaw ang paghahati: ang mga tech-savvy na gumagamit ay nakikita ang OpenClaw bilang makabubuti sa produktibidad, habang ang mga hindi teknikal na user ay nadidismaya sa mga pangakong walang kahirap-hirap, makapangyarihang AI—ngunit nauuwi sa mamahaling cloud server at token expenses bago sumuko. Ang totoong nagpapa-epekto sa fever sa OpenClaw sa China ay hindi ang mga pangkaraniwang user, kundi ang mga kumpanyang nakikinabang. Malalaking kumpanya tulad ng Tencent, Alibaba, ByteDance, Minimax, Moonshot, at Z. ai ay sinasamantala ang FOMO sa AI productivity sa pamamagitan ng paghikayat sa masaganang adoption, na nakikinabang sa tuloy-tuloy na bayad sa paggamit ng LLM API. Ipinaliliwanag ni Poe Zhao, isang tech analyst, na hindi tulad ng mga chatbots na kumakain lamang ng ilang daang token kada usapan, ang isang aktibong OpenClaw ay maaaring masunog ng sampu o daang beses na mas marami araw-araw, na nagtutulak sa Tencent na tumulong sa mga user na i-install ito nang libre sa labas ng kanilang punong-tanggapan. Ang karanasan ni Song Zhuoqun, isang estudyante sa kolehiyo, ay nagsisilbing halimbawa ng karaniwang frustrasyon. Kahit nag-iintern siya sa isang startup ng AI, ang kakulangan niya sa coding ay naging hamon sa pag-install.

Hindi epektibo ang kanyang pagsubok na humingi ng sunud-sunod na tulong mula sa Doubao chatbot ng ByteDance; nahirapan siya sa mga unreadable na code snippets at madalas na error, na nagdulot ng kalituhan at walang tunay na natutunan. Maraming user ang nagkaparehong hinaing, na nagpapakita ng agwat sa pagitan ng hype sa OpenClaw—bilang isang AI na madaling maunawaan ng mga laylayan—at sa praktikal nitong komplikado. Pina-saway din ni Changpeng Zhao, ang founder ng Binance, ang kasangkapan, na nagsasabing ang mga user ay ginagambala ng paulit-ulit na pag-aayos ng isang “walang silbing lobster” pagkatapos i-install sa halip na makinabang dito. Direktang nagsabi ang startup founder na si Rain Miao na iwasan ang OpenClaw kung nahihirapan sa pag-install at permiso, at iminumungkahi ang mga alternatibo tulad ng Claude Cowork, ngunit ang mga ito ay mas kakaunti ang nakakuha ng atensyon sa China. Karaniwang ang mga hindi teknikal na user ay walang compatible o makapangyarihang computer para magpatakbo ng AI sa lokal, kaya napipilitan silang magrenta ng cloud servers at magbayad para sa cloud-based na mga LLM, na nagpapataas ng gastos. Ikwinento ni Zhang na ginastos niya ng humigit-kumulang $30 para magrenta ng Tencent cloud server nang isang taon, kasama ang buwanang subscription sa Kimi, na tumaas pa kung gagamitin ang OpenClaw sa mga malalaking, token-intensive na gawain. Sinasabi ni Miao na maaaring makatipid ang mga eksperyensadong user sa pamamagitan ng pag-utos sa mas mamahaling pero mas mahusay na models tulad ng ChatGPT, at ibaba ang paulit-ulit na gawain sa mga lokal na AI models kung may hardware na naayon. Nagsasabi ang ilang Chinese social media na maaaring mapalitan ng unpaid interns ang OpenClaw sa huli, dahil ang pagkasandal nito sa mamahaling tokens ay salungat sa libreng labor ng mga estudyante. Ang pangunahing aral sa phenomenon ng OpenClaw ay handang magbayad ang mga ordinaryong Chinese user para sa AI—kahanga-hanga sa isang merkado na sanay sa libreng software na sinuportahan ng datos o mga ad. Ang ganitong kasigasigan ay nagtutulak sa mga tech firm na pasimplehin ang proseso ng pag-install at magbigay ng mga tutorial nang libre. Samantala, bilang isang open-source na proyekto, halos bawat malaking kumpanya ng teknolohiya sa China ay nagsusulong ng kanilang sariling bersyon—ang QClaw ng Tencent, ArkClaw ng ByteDance, KimiClaw ng Moonshot, at AutoClaw ng Z. ai—na nag-aanunsyo ng mas madaling pag-install at seamless na integrasyon sa mga existing na app. Maliwanag na nakatutok ang mga pagsusumikap na ito sa pag-lock in sa mga user sa kanilang mga ecosystem, tinitiyak ang patuloy na kita mula sa lumalaking demand sa AI services.