De opkomst van generatieve AI in ontwerponderwijs heeft gezorgd voor een noodzakelijke heroverweging van wat en hoe er onderwezen moet worden. Door de snelle ontwikkeling en mogelijkheden van AI is het moeilijk om de toekomstige impact ervan te voorspellen, waardoor het belangrijk is om onderwijsmethoden dienovereenkomstig aan te passen. Hoewel de discussie over wat er onderwezen moet worden complex blijft, is er onder docenten in ontwerp een groeiende consensus dat bepaalde verouderde praktijken niet langer onderwezen moeten worden op architectuurscholen. AI biedt de mogelijkheid om drie van deze praktijken te elimineren: masochisme, de verheerlijking van het beeld en het streven naar cultureel succes door beeldvorming. Masochisme, gekenmerkt door nachtelijke werksessies en verwaarlozing van zichzelf, werd lange tijd gezien als een belangrijk onderdeel van de studiocultuur dat waardevolle lessen kan bieden. Echter, de negatieve effecten op creativiteit en welzijn wegen niet op tegen de voordelen. Het prioriteren van slaap en het volgen van gedisciplineerde schema's, vergelijkbaar met de werkwijze van schrijvers zoals Haruki Murakami en Maya Angelou, kunnen de creativiteit en productiviteit maximaliseren.

Studenten moeten worden aangemoedigd een gebalanceerd leven buiten de architectuur te hebben en zich te engageren met andere disciplines. De verheerlijking van het beeld is wijdverspreid geraakt in de architectuur door de opdeling van professioneel succes in commerciële, professionele en culturele categorieën. Architectuur biedt architecten de mogelijkheid om commercieel succes te omzeilen door cultureel succes te behalen via de waardering van hun vakgenoten. Dit heeft geleid tot een overmatige nadruk op beeldvorming als middel om erkenning te krijgen. Echter, de mogelijkheid van AI om indrukwekkende architecturale beelden te genereren vermindert de betekenis van deze aanpak. Vroege lof gebaseerd op alleen beeldvorming wordt minder waardevol naarmate AI breder toegankelijk wordt. Samengevat vereist de opkomst van AI in ontwerponderwijs een kritische evaluatie van wat niet moet worden onderwezen om studenten voor te bereiden op de toekomst. Het elimineren van praktijken zoals masochisme en de verheerlijking van het beeld zal leiden tot effectiever en relevanter architectuuronderwijs.