Η πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης (AI) έχει ανοίξει δυνατότητες για την «αναγέννηση» των νεκρών, θολώνοντας τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Μέσα από τα έργα AI, άτομα που έχουν πεθάνει μπορούν να αναδημιουργηθούν ψηφιακά, επιτρέποντας στους αγαπημένους τους να επικοινωνήσουν μαζί τους. Αυτά τα έργα συνήθως περιλαμβάνουν την παροχή πληροφοριών για τον αποθανόντα στο εργαλείο AI, και το AI επεξεργάζεται τα δεδομένα για να μιμηθεί την προσωπικότητα του ατόμου και να επικοινωνήσει με τον χρήστη. Ορισμένα έργα επιτρέπουν ακόμη και βιντεοδιαδράσεις με το αποθανόν άτομο. Ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτές οι «αναγεννήσεις» βοηθούν τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το πένθος και να βρουν τη γαλήνη, άλλοι εκφράζουν ανησυχίες για τις ψυχολογικές επιπτώσεις και τις πιθανές παγίδες της χρήσης αυτής της τεχνολογίας.

Οι κριτικοί επισημαίνουν ότι η παρατεταμένη χρήση μπορεί να εμποδίσει τη διαδικασία πένθους και να αποτρέψει τα άτομα από το να δεχτούν την απουσία του αποθανόντος. Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για την ιδιωτικότητα, καθώς τα προσωπικά δεδομένα που μοιράζονται με αυτές τις υπηρεσίες AI θα μπορούσαν να είναι προσιτά σε τρίτους. Οι υποστηρικτές των υπηρεσιών αναγέννησης AI τις θεωρούν ως έναν τρόπο διατήρησης των ιστοριών ζωής και πλήρωσης του κενού που αφήνουν οι παραδοσιακές πρακτικές της μεταβίβασης ιστοριών από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, έχουν εγερθεί ανησυχίες για τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο των εργαλείων που υποστηρίζονται από AI, καθώς απαιτούν μεγάλα κέντρα δεδομένων που εκπέμπουν υψηλά επίπεδα άνθρακα και παράγουν ηλεκτρονικά απορρίμματα. Αν και πολλοί χρήστες των chatbots AI είναι διατεθειμένοι να δοκιμάσουν οτιδήποτε για να επανασυνδεθούν με αγαπημένα τους άτομα που έχουν πεθάνει, είναι σημαντικό για τους ηγέτες και τους επιστήμονες να εξετάσουν τις ηθικές επιπτώσεις και τον τύπο του κόσμου που θέλουν να δημιουργήσουν. Το ερώτημα αν η αναγέννηση AI είναι αναγκαία παραμένει ανοιχτό για συζήτηση.