Michael Levin, saygın bir bilim insanı olarak, DNA'nın geleneksel anlayışını sorguluyor ve hücresel zeka kavramını ortaya atıyor. Levin, DNA'nın sadece organizmaların inşa edilmesi için bir dizi talimat olmadığını, aynı zamanda bir zeki sistem için donanım görevi gördüğünü savunuyor. Levin'in araştırmaları, hücrelerin birbirleriyle biyo-elektrik sinyalleri yoluyla iletişim kurduğunu ortaya çıkarmıştır ki bu sinyaller organizmaların gelişimini şekillendirmede kritik bir rol oynamaktadır. Yassı solucanlar ve kurbağalar üzerinde yaptığı deneyler, elektrik sinyallerinin tuhaf sonuçlar üretecek şekilde manipüle edilebileceğini göstermiştir, örneğin iki başlı bir solucan veya ekstremin yeniden oluşumu gibi.

Levin, bu hücresel zeka anlayışının rejeneratif tıp için büyük etkileri olduğuna inanmakta ve doğum kusurları, dejeneratif hastalıklar, yaşlanma ve travmatik yaralanmalarla ilgili yaklaşımımızı devrimleştirebileceğini öne sürmektedir. Ayrıca, zekanın yaşayan organizmalara özgü olmadığını ve başka yaşam formlarına mühendislikle entegre edilebileceğini önermektedir. Levin'in çalışmaları gelecek için derin etkileri olan, insan bedeninin sınırsız olasılıklarının hayal edildiği bir dünya vizyonu sunmaktadır.