Artikel ini, sebahagian daripada Minggu AI, memaparkan perbincangan antara Daniel Griliopoulos, seorang wartawan yang beralih menjadi penulis permainan yang terkenal dengan karya tentang Total War: Warhammer 3 dan penulis bersama buku Ten Things Video Games Can Teach Us About Life, serta Thomas Keane, pengasas bersama Meaning Machine, pencipta permainan berkuasa AI, Dead Meat. Mereka membincangkan peranan AI dalam naratif permainan, menyentuh isu etika, potensi kreativiti, dan tanggungjawab industri. Mengenai pandangan terkini tentang AI, Daniel menyorot kebimbangan etika yang penting termasuk ketidakseimbangan kuasa, plagiat, dan kehilangan pekerjaan, menyatakan bahawa walaupun AI beretika adalah mungkin, alat sedia ada sering mengabaikan moraliti. Beliau juga memerhati penggunaan AI secara meluas di luar sektor permainan. Thomas bersetuju dengan kebimbangan tersebut tetapi menekankan pentingnya mengintegrasikan AI secara kreatif dan beretika dalam komuniti permainan untuk memimpin pembangunan AI secara bertanggungjawab, bukannya mengelakkannya. Dia risau tentang kekurangan akauntabiliti dalam penggunaan AI. Berkaitan peranan AI dalam naratif, Thomas berpendapat bahawa AI sahaja menghasilkan kandungan berkualiti rendah dan tidak koheren; penceritaan yang bermakna memerlukan input manusia. Meaning Machine menggunakan AI bukan untuk menggantikan tetapi untuk memperkasakan kreativiti manusia, menggunakannya semasa permainan berjalan untuk menawarkan fleksibiliti, kebolehsuaian, kebebasan pemain, dan ekspresi diri yang tiada tandingan. Daniel bersetuju bahawa AI membuka kemungkinan baru tetapi percaya reka bentuk—yang sebahagian besarnya diketuai manusia—terutamanya menghasilkan pengalaman yang sah. Beliau menyatakan bahawa kreativiti manusia secara intrinsik melibatkan pinjaman dan penyesuaian, sama seperti latihan AI berdasarkan bahan sedia ada, menimbulkan kebimbangan etika berterusan tentang plagiat dan kuasa. Beliau juga nota bahawa naratif berasaskan AI sekarang kurang boleh dipercayai dan berkualiti berbanding kandungan yang dikurasi secara manual, yang masih pilihan utama untuk pengalaman pemain yang lebih baik. Thomas bersetuju bahawa kualiti penceritaan AI sekarang tidak mencukupi tetapi berhasrat meningkatkannya dengan menggabungkan AI dengan kandungan yang dibuat secara tangan dan bebas hak cipta. Sistem mereka "mengugut" AI untuk menghasilkan output yang lebih menarik dan spesifik dengan mengikat respons AI kepada naratif yang dihasilkan manusia secara terperinci, mencipta cerita yang unik dan mengasyikkan. Mereka berdua menekankan nilai kekangan; perbualan AI terbuka yang benar sering menghasilkan dialog tidak relevan atau melanggar kerangka, jadi membimbing AI melalui parameter yang ketat adalah penting untuk mendapatkan kualiti. Mengenai NPC AI yang boleh bercakap tentang apa sahaja, Daniel memberi amaran bahawa AI sedia ada masih menghadapi cabaran dengan kekangan dan kualiti yang boleh dipercayai, bermakna cerita yang dibuat secara manual oleh penulis berpengalaman tetap lebih unggul. Thomas menegaskan metod mereka mampu menyamai kualiti kandungan manual sambil menambah fleksibiliti dan merujuk kepada kajian bebas oleh Universiti Bristol yang mengesahkan bahawa pemain menghargai kebebasan kreatif dan pengembaraan yang diberikan oleh naratif berasaskan AI mereka.

Dia menekankan bahawa AI bukan untuk menggantikan penceritaan tradisional tetapi untuk memperluas kemungkinan naratif dalam permainan, sama seperti format permainan yang berbeza keduanya wujud tanpa satu mengganti yang lain. Melihat ke hadapan, Daniel mencadangkan AI mungkin memperluas kandungan prosedural seperti misi sampingan atau dialog kebetulan tetapi tidak mungkin masuk ke jalan cerita utama dalam masa dekat disebabkan kebimbangan etika. Thomas melihat AI sebagai pemacu untuk reinventasi radikal permainan—menyokong, bukannya menggantikan, bentuk sedia ada. Dia menyebut bahawa banyak pembangun terkenal sedang melakukan eksperimen secara senyap tentang penceritaan AI di belakang tabir, menjangka gelombang masa depan yang menawarkan kualiti dan penerimaan yang lebih baik. Berkenaan kebimbangan bahawa AI lebih murah daripada usaha manusia, Daniel memberi amaran tentang kos luaran tersembunyi seperti impak alam sekitar dan kompromi etika. Thomas mengulanginya, menekankan penggunaan AI yang cekap kuasa dan di atas peranti serta menekankan bahawa pendekatan mereka memerlukan lebih ramai penulis manusia untuk menghasilkan kandungan asas yang kemudian diperincikan AI. Dia menyebut ini sebagai “era penulis, ” di mana bahan yang dihasilkan manusia kekal penting untuk kualiti, dan AI bukan jalan pintas murah tetapi satu bentuk kolaborasi kreatif yang berbeza. Daniel membezakan antara reka bentuk naratif dan penulisan dalam permainan, mencadangkan bahawa AI mungkin menurunkan pekerjaan penulisan tradisional sambil meningkatkan peranan dalam reka bentuk naratif. Beliau sendiri suka dengan aktiviti penulisan itu sendiri dan lebih suka mencipta secara langsung daripada mengkurasi output AI, dibandingkan dengan lebih suka melukis gambar berbanding menjana melalui alat seni AI. Thomas berpendapat pendekatan mereka menelan kos hampir sama secara keseluruhan, tetapi mengalihkan usaha ke arah penulisan kandungan tersebar dan dibuat secara tangan untuk menyokong penceritaan AI yang muncul. Dia membandingkan peralihan ini dengan revolusi grafik 3D dalam permainan, yang memerlukan kemahiran baharu tetapi membolehkan pengalaman baharu. Berkaitan etika, Daniel melihat potensi AI beretika jika pembaharuan hak cipta berlaku, seperti melatih semula model dengan data tanpa hak cipta atau memberi pampasan kepada pencipta yang membenarkan penggunaan suara mereka (contohnya, pelakon suara). Isu penggunaan kuasa mungkin dikurangkan melalui penggunaan AI yang cekap di peranti; kehilangan pekerjaan adalah masalah masyarakat yang lebih luas dan memerlukan sokongan kerajaan untuk mereka yang terjejas. Thomas bersetuju dan menegaskan perlunya undang-undang yang berkembang untuk memastikan pampasan yang adil dan pembangunan AI yang mampan, serta menggalakkan peranan aktif manusia dalam penciptaan berasaskan AI agar tidak memusnahkan tenaga kerja oleh kepentingan korporat. Kedua-duanya bersetuju bahawa ada keperluan beretika untuk industri permainan terlibat secara proaktif dengan AI untuk membentuk impaknya secara positif, agar pihak jahat tidak mendominasi. Sebagai penutup, perbincangan menyorot janji AI sebagai alat untuk naratif inovatif yang dikemudi pemain apabila diintegrasikan secara beretika dengan kreativiti dan pengawasan manusia. Walaupun cabaran dalam kualiti, etika, dan impak pekerjaan masih ada, penggunaan yang bijak boleh memperkayakan landskap penceritaan permainan tanpa mengorbankan integriti seni atau keadilan. AI bukan sebagai pengganti tetapi sebagai rakan kongsi kreatif baharu yang akan wujud bersama amalan naratif tradisional, mendorong evolusi reka bentuk permainan.