Artykuł ten, będący częścią Tygodnia Sztucznej Inteligencji, zawiera dyskusję pomiędzy Danielem Griliopoulosem, dziennikarzem przemianowanym na pisarza gier znanym z pracy nad Total War: Warhammer 3 i współautorem książki Ten Things Video Games Can Teach Us About Life, a Thomasem Keane’em, współzałożycielem firmy Meaning Machine, twórcami gry Dead Meat opartej na AI. Omawiają oni rolę sztucznej inteligencji w narracji gier, poruszając kwestie etyczne, potencjał twórczy i odpowiedzialność branży. Na temat obecnych poglądów na AI, Daniel podkreśla istotne obawy etyczne, takie jak nierównowaga władzy, plagiat i utrata miejsc pracy, zauważając, że choć możliwa jest etyczna AI, obecne narzędzia często ignorują moralność. Zwraca uwagę na szerokie zastosowanie AI poza branżą gier. Thomas zgadza się z tymi obawami, ale podkreśla, że kluczem jest kreatywne i etyczne przyjęcie AI w społeczności graczy, aby odpowiedzialnie kierować jej rozwojem, zamiast się przed nim bronić. Obawia się braku odpowiedzialności przy wdrażaniu AI. Jeśli chodzi o rolę AI w narracji, Thomas argumentuje, że samo AI tworzy słabe, niespójne treści; istotne opowiadanie historii wymaga udziału człowieka. Firma Meaning Machine korzysta z AI nie po to, by je zastąpić, lecz by wzmacniać ludzką twórczość. Używa jej podczas gry, by zapewnić niespotykaną elastyczność, dostosowanie, wolność gracza i wyrażanie siebie. Daniel zgadza się, że AI otwiera nowe możliwości, ale uważa, że projektowanie, głównie prowadzone przez ludzi, tworzy głównie wartościowe doświadczenia. Zwraca uwagę, że ludzką kreatywność cechuje naturalne czerpanie z istniejących materiałów i adaptacja, podobnie jak AI trenuje na dostępnych źródłach, co rodzi ciągłe kwestie etyczne związane z plagiatem i władzą. Oba podkreślają, że obecne narracje oparte na AI nie dorównują jakością i wiarygodnością ręcznie kuratorowanym treściom, które nadal są preferowane dla lepszych doznań graczy. Thomas zgadza się, że jakość narracji AI jest obecnie niewystarczająca, ale zamierza ją poprawić przez łączenie AI z ręcznie tworzonym, niechronionym prawami autorskimi materiałem. Ich system „zmusza” AI do tworzenia ciekawszych, bardziej szczegółowych treści, opierając się na szczegółowych opowiadaniach stworzonych przez ludzi, co pozwala generować unikalne i angażujące historie. Podkreślają wartość ograniczeń; prawdziwe otwarte rozmowy z AI często generują nie na temat lub łamiące kontekst dialogi, dlatego konieczne jest kierowanie AI poprzez ścisłe parametry, aby osiągnąć wysoką jakość. Na temat AI NPC-ów, które mogą mówić na wszystko, Daniel zauważa, że obecne AI nadal ma problemy z wiarygodnymi ograniczeniami i jakością, więc ręcznie tworzone opowieści napisane przez doświadczonych twórców pozostają lepsze. Thomas przekonuje, że ich metoda może dorównać jakości ręcznych treści, dodając jednocześnie elastyczność, i przywołuje niezależne badania z Uniwersytetu w Bristolu, które potwierdzają, że gracze doceniają kreatywną swobodę i immersję, jaką dają narracje napędzane AI. Podkreśla, że AI nie ma zastąpić tradycyjnej narracji, lecz poszerzyć jej zakres, tak jak różne formaty gier współistnieją bez wzajemnego wykluczania się. Patrząc w przyszłość, Daniel sugeruje, że AI może rozwinąć proceduralne treści, takie jak zadania poboczne czy dialogi okazjonalne, ale niebawem nie zastąpi głównych wątków ze względu na kwestie etyczne. Thomas widzi AI jako siłę napędową do radykalnej rewolucji w grach—wspomagając, a nie zastępując, istniejące formy.

Zauważa, że wielu renomowanych deweloperów cicho eksperymentuje z narracją wspieraną przez AI, oczekując przyszłego wzrostu jakości i akceptacji. Na pytanie o obawy związane z tańszą pracą ludzi, Daniel ostrzega przed ukrytymi kosztami zewnętrznymi, takimi jak wpływ na środowisko czy dylematy etyczne. Thomas powtarza, że ważne jest używanie AI energooszczędnego i działającego na urządzeniu użytkownika, i podkreśla, że ich podejście wymaga więcej twórców do opracowywania podstawowych treści, które AI rozwija. Nazywa to „epoką pisarza”, gdy materiały tworzone przez ludzi nadal odgrywają kluczową rolę w jakości, a AI nie jest tanią skrótową, lecz innym rodzajem współpracy twórczej. Daniel rozróżnia projektowanie narracji od pisania w grach, sugerując, że AI może zmniejszyć liczbę tradycyjnych ról pisarskich, ale poprawić pozycję projektantów narracji. Osobiście ceni sam akt pisania i woli tworzyć bezpośrednio, niż kuratorować wyniki AI, porównując to do wolności malowania obrazu w porównaniu do korzystania z narzędzi AI do tworzenia sztuki. Thomas twierdzi, że ich metoda kosztuje mniej więcej tyle samo, lecz przerzuca wysiłek na tworzenie dużej ilości ręcznie tworzonych treści do zasilania powstającej narracji AI. Porównuje to do tego, jak rewolucja grafiki 3D odmieniła gry, wymagając nowych umiejętności, ale dając nowe możliwości. Na temat etyki Daniel widzi szansę na etyczną AI, jeśli dojdzie do reform praw autorskich, np. przez trening modeli na danych niechronionych lub rekompensaty dla twórców za używanie ich pracy (np. licencje na głosy aktorów głosowych). Problemy z zużyciem energii można rozwiązać przez efektywne AI działające na urządzeniu. Utrata miejsc pracy to szerszy problem społeczny, wymagający wsparcia ze strony państwa. Thomas zgadza się i podkreśla, że muszą się rozwijać przepisy, które zapewnią sprawiedliwe wynagrodzenie i zrównoważony rozwój AI, promując aktywną rolę ludzi w tworzeniu wspieranym przez AI, by nie dopuścić do wykluczenia pracowników przez korporacyjne interesy. Obaj są zgodni, że branża gier ma etyczny obowiązek aktywnie zaangażować się w kształtowanie wpływu AI, aby nie dać dominacji tym, którzy mają najbardziej nieetyczne zamiary. Podsumowując, dyskusja pokazuje, że AI ma potencjał jako narzędzie do innowacyjnych, napędzanych przez graczy narracji, gdy jest wykorzystana etycznie i nadzorowana przez ludzi. Mimo że wciąż są wyzwania związane z jakością, etyką i wpływem na miejsca pracy, rozważne wprowadzenie AI może wzbogacić świat opowiadania historii w grach, nie tracąc na tym artystycznej wartości ani sprawiedliwości. AI nie ma zastępować tradycyjnej narracji, lecz stanowić nowego partnera twórczego, który będzie współistniał z nią, popychając rozwój projektowania gier do nowych poziomów. (Uwaga: Ten wywiad został zredagowany pod kątem długości i jasności. )