આયાદ અખ્તરની નવી ટૂંકી નાટક, *મેકનીલ*, લેન્કોલન સેન્ટર થિયેટરમાં રજૂ કરવામાં આવી છે, જે પ્રખ્યાત લેખકના પતન પર કટાક્ષ કરે છે અને મોટા ભાષા મોડેલ્સ (LLMs) ના સર્જનાત્મકતા અને મૂળતાની અસરને શોધી કાઢે છે. રોબર્ટ ડાઉની જુનિઅરના 40 વર્ષ બાદ મંચ પર વાપસીની સાથે, નાટક એઆઇના લેખન અને કળામાંની ભૂમિકા વિશે મહત્વના પ્રશ્નો ઉઠાવે છે. અખ્તર, જેમણે *ડિસગ્રેસ્ડ* માટે પુલિત્ઝર જીત્યો હતો, એઆઈના જ્ઞાન અને લેખનમાં પરિવર્તનકારી શક્તિને માન્યતા આપે છે. તે તેને પૂરેપૂરી રીતે તેમજવાની જગ્યાએ, તે માનવા માં શકે છે કે તે માનવ લેખકોને સહાય કરી શકે છે. તેમણે અને ડાઉનીએ, નિર્દેશક બાર્ટલેટ શેરની સાથે મળીને, નાટકના વિષયો પર જીવંત ચર્ચામાં જોડાયા, જેમાં વૈશ્વિક મુદ્દાઓ જેમ કે ઓળખ અને રદ કરવાના સંસ્કૃતિ સાથે એઆઈના સંધિકરણને આવરી લીધું. જેકબ મેકનીલની પાત્ર એ બદલાયેલા સાંસ્કૃતિક દ્રશ્ય સાથે સંઘર્ષક આર્ટિસ્ટોની મુશ્કેલીઓને રજૂ કરે છે. અખ્તર પ્રભાવશાળી લેખકોની દ્રષ્ટિ કાીડે છે, કે તેઓ આ આધુનિક પડકારોનો પ્રતિકાર કેવી રીતે કરશે તે વિચારતા.

તેઓ એઆઈ અને કોર્પોરેટ હિતોનાં કારણે ઊભી થતી નૈતિક જટિલતાઓને માન્યતા આપતા હોવા છતાં, કળાને રક્ષણ આપવાના પ્રતિબદ્ધતા પ્રદર્શિત કરે છે. ચેર્ચા કૃયાત્મક પ્રક્રિયાઓમાં મોટા ભાષા મોડેલ્સની અસરકારકતાની તરફ વળે છે, જેમ કે ડાઉની નોંધ આપે છે કે શ્રુષ્ટિની માનવની ન્યૂઅન્સને તેમની પાસે નથી, પરંતુ તેઓ રસપ્રદઆઉટપુટ આપી શકે છે. શેર એના પર ભાર મૂકતા કે દિગ્દર્શન અને કળા વ્યાખાના સારને માનવ તરીકે અનન્ય છે અને ટેકનોલોજી દ્વારા પુનઃપ્રતિપાદિત કરવું મુશ્કેલ છે. તેમણે સર્જનાત્મકતાથી માટે એઆઇના ઇન્ટરપ્રેટ રાખતી વખતે, અખ્તર ઐતિહાસિક પ્રીસિડન્ટોને સંદર્ભ આપે છે, જે શૅક્સપિયર સાથેની અપ્રોપ્રીયેશનની જેમ વર્તમાન દ્રશ્યનો સંદર્ભ આપતા. ડાઉની લક્ષ આપે છે ડિજિટલ ટેક્નોલોજી જેમકે *આબ્બા વોયેજ* ની વધતી સાથે જીવંત થિયેટરના સંભવિત રૂપાંતરિત અનુભવ તરફ, જ્યારે અખ્તર થિયેટરની મનુષ્ય એકતા તરફ આધારિત રહે છે તેમ કહી રહ્યા છે. અંતિમમાં, *મેકનીલ* આર્ટ મેકિંગને માટે એઆઇ લાવતી પડકારો અને શક્યતાઓ પર ધ્યાન આપે છે, જેની સાથે અખ્તર તેમની સર્જનાત્મક પ્રક્રિયામાં એઆઈને પ્રામાણિક રીતે સંકલિત કરવાનું લક્ષ રાખે છે. તેમની ચર્ચા એ માન્યતાને બજાવે છે કે ટેકનોલોજી દૃશ્યને ફરીથી આકાર આપે છે, તેનાં છતાં મંચ પર માનવીય અનુભવની ઊંડાઈ અસ્થાપિત છે.