Adavia Davis, 22 jaar, verliet in 2020 Mississippi State University en heeft sindsdien een lucratief contentcreatiebedrijf opgebouwd dat zich specialiseert in wat bekend staat als “slop”—hoog-volume, door AI gegenereerde achtergrondvideo’s die de aandacht economisch trekken, maar zelden bedoeld zijn om actief bekeken of gedeeld te worden. Davis vertelde Fortune dat zijn meest populaire video’s vaak worden afgespeeld terwijl kijkers slapen. Hij beheert vijf actieve YouTube-kanalen en runt een groter portfolio dat onder andere Minecraft-inhoud voor kinderen, grappige dieren compilaties, grappenvideos, anime-bewerkingen, Bollywood-clips en roddels over beroemdheden omvat. Zijn meest winstgevende onderneming is een “Boring History”-kanaal met zes uur durende vertelde documentaires die bedoeld zijn om mensen te helpen slapen. Deze kanalen maken deel uit van de trend van “gezichtloze” content, gekenmerkt door schaalbare, repliceerbare video’s die voornamelijk met behulp van kunstmatige intelligentie worden geproduceerd. Davis’ partner, Eddie Eizner, ontwikkelde TubeGen, een intellectuele eigendomsoftware die bijna elke productiestap automatiseert. Scripts en visueel materiaal worden gegenereerd via Claude AI, de vertelling wordt verzorgd door de Britse stem van ElevenLabs, en de video’s kunnen tot zes uur duren, met een productiekost van ongeveer 60 dollar vanaf het begin tot het einde. Volgens rapportages verdient Davis’ netwerk tussen de 40. 000 en 60. 000 dollar per maand, met bedrijfskosten van ongeveer 6. 500 dollar, wat leidt tot uitzonderlijke winstmarges van 85% tot 89%. Geverifieerde sociale media-analyse en AdSense-uitkeringsgegevens die door Fortune zijn bekeken, tonen aan dat individuele kanalen tienduizenden tot honderdduizenden dollars per maand genereren, wat neerkomt op ongeveer 700. 000 dollar bruto jaaromzet. Davis sprak over zijn evoluerende carrière, die begon toen hij studeerde en waarom hij ervoor koos om niet af te maken. Opgegroeid in de gouden tijd van YouTube, besteedde Davis op 10-jarige leeftijd zes uur per dag aan het maken van Minecraft- en Fortnite-video’s. Hij herinnert zich nostalgisch dat makers toen werden gedreven door passie in plaats van winst. Maar met de opkomst van AI-ontwikkelingen zoals ChatGPT in 2022, merkte hij dat grote contentfarmen de persoonlijke merken begonnen te overtreffen. Zijn vroege adoptie van AI- contentcreatie hielp hem bij te blijven in een snel bewegende en concurrerende markt. Na het verkopen van zijn eerste kanaal aan een merk en het kopen van een Tesla Model 3 met zijn spaargeld, realiseerde hij zich dat het combineren van college en contentcreatie onhoudbaar was en besloot hij te stoppen met school. Davis bekritiseert de platforms van vandaag omdat ze vooral gericht zijn op het vastleggen van aandacht voor adverteerders. Hij beschrijft het systeem als psychologisch manipulatief en destructief, ontworpen om het publiek makkelijker te monetizen.

Hij benadrukt de noodzaak om de “attention economy” te begrijpen en zelfs te onderwijzen, door een online cursus aan te bieden die sociale media beschouwt als een sociale wetenschap. Onderzoeken wijzen uit dat door AI gegenereerde “slop” inmiddels meer dan 20% uitmaakt van de video’s die aan nieuwe YouTube-gebruikers worden getoond. Kanalen van dit type verzamelen 63 miljard views, 221 miljoen abonnees en genereren jaarlijks 117 miljoen dollar aan advertentie-inkomsten. Hoewel Davis’ kanalen kleiner zijn in schaal — variërend van 400. 000 tot net boven de 1 miljoen abonnees — halen ze gemiddeld ongeveer 2 miljoen views per dag. Hij schrijft zijn succes toe aan het beheersen van kijkerspsychologie en het strategisch optimaliseren van kijktijd, de cruciale metriek voor YouTube. Zijn tactieken omvatten het zorgvuldig maken van pakkende videohaken en het gebruiken van subtiele “trucs” zoals korte flitsen van spinnen of opzettelijke spelfouten om de betrokkenheid en kijktijd te vergroten. Hoewel hij early advantage had, ziet Davis de concurrentie toenemen naarmate AI-tools verbeteren en toegangsdrempels lager worden. Hij betreurt dat hij een promotievideo voor TubeGen heeft gedeeld, waardoor veel imitators zijn niche zijn binnengedrongen. Nog alarmerender is de dreiging van goed gefinancierde mediabedrijven die winstgevende formats industrialiseren. Hij schat dat individuele makers nog tot ongeveer 2027 de tijd hebben om aanzienlijk te profiteren voordat grote bedrijven de contentproductie overnemen. Bijvoorbeeld, een kanaal over de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog dat hij bewonderde, werd overschaduwd door een mediabedrijf dat drie video's per dag produceerde tegen driedubbele kosten—een schaal waarop individuele makers niet zonder hetzelfde budget kunnen concurreren. Desalniettemin blijft Davis optimistisch en zoekt hij binnen bestaande formats naar niche-innovaties. Zo experimenteerde hij recent met verteltijd horrorverhalen over herhalend Minecraft-materiaal om kijkers aan te trekken die graag naar dergelijke content luisteren terwijl ze in slaap vallen. Hij beschouwt dat dit idee wordt bevestigd door de eerste resultaten. Vooruitkijkend gelooft Davis dat, naarmate AI-content zich verder verspreidt en het vertrouwen afneemt, authenticiteit aan waarde zal winnen. Hij verwacht dat er een verschuiving zal plaatsvinden ten gunste van oprechte merken en influencers met echte gezichten die zware edit- en algoritmische manipulatie vermijden. “Het wordt erger voordat het beter wordt, ” zei hij, maar “echte duurzaamheid zal komen door merken en echte influencers. ”