Framfarir í tækni hafa gert það auðveldara að skapa og afrita skapandi verk, sem vekur áhyggjur varðandi hugverkaréttindi (IP). Sköpunargreinartæki gervigreindar, þó þau skapi ekki efni frá grunni, framleiða ný útgáfur með því að klippa saman og endurblanda þjálfunargögn. Vandinn kemur upp þegar þessi gögn innihalda höfundarréttarvarin efni, sem leiðir til hugsanlegs IP-réttarbrots. Auk þess framleiðir endurmyndunarstíll gagna oft útgáfur sem eru mjög líkar þjálfunargögnunum, sem þynnir út skilin milli upprunalegra og endurgerðra verka. Eftir því sem hæfileikar gervigreindar vaxa er nauðsynlegt að nálgast IP lög með víðsjárverðum hætti til að takast á við þessar flækjur. Hugtak hugverkaréttinda sjálft er dregið í efa þar sem gervigreindar þynna út skilin milli mannlegrar og vélrænnar sköpunar.

Alþjóðlegar hugverkastofnanir eru hikandi við að veita IP vernd fyrir verk sem eru búin til af gervigreind og krefjast meiri mannlegrar þátttöku. Hins vegar, eftir því sem gervigreind verður samtvinnuð í daglegum athöfnum verður erfiðara að aðgreina framlag mannfólksins frá vélfæddum útgáfum. Framtíðin vekur spurningar um mikilvægi IP og hvort það verði gamaldags í heimi sem er fullur af útgáfum sem eru búnar til með gervigreind. Finna þarf hárgoporta og jafnvægisaðferð sem virðir núverandi IP réttindi meðan nýsköpun er tryggð. Þróun hugtaks um hvað hugverkaréttindi merkja er enn á byrjunarstigi.