Delen Ik cover Hollywood en AI voor betalende abonnees. Recentelijk schreef ik over de nieuwste controverse rond tekst-naar-video in de entertainmentindustrie, gericht op ByteDance’s Seedance, de manieren waarop Hollywood de opkomst van OpenAI’s videosysteem Sora heeft tegengehouden, en heb ik acht bedrijven gepresenteerd die AI verantwoord implementeren. De afgelopen weken is Hollywood in de ban van AI-paniek geweest. Open brieven, volledige advertenties, opiniestukken en socialemediacampagnes waarschuwen dat kunstmatige intelligentie—vooral modellen getraind op auteursrechtelijke materialen—de economische fundamenten van creatieve werken kan verstoren. Toch bouwde Ben Affleck zich tijdens deze hysterie stilletjes een AI-bedrijf op. In 2022 richtte Affleck InterPositive op, een startup die AI-tools ontwikkelt specifiek voor de filmindustrie. Hun modellen trainen op footage van een bepaalde productie om te helpen bij taken zoals het aanpassen van belichting, het herschikken van shots en het corrigeren van continuïteitsproblemen tijdens de postproductie. Afgelopen week verwierf Netflix InterPositive en benoemde Affleck tot senior adviseur. Deze deal illustreert perfect het paradoxale beeld dat zich in Hollywood afspeelt: sterren waarschuwen publiekelijk dat AI hun banen zou kunnen overnemen, terwijl ze in het geheim investeren in technologieën die dat misschien wel doen. De echte strijd in Hollywood gaat niet over het stoppen van AI-ontwikkeling—de beweging is niet te stoppen.

Het draait om controle: wie bezit de data, wie verleent de licentie voor digitale gelijkenissen, en wie verdient er wanneer een virtuele versie van een acteur de echte vervangt. Om de spanning te begrijpen, helpt het om drie onderscheiden categorieën te onderscheiden die vaak onder “AI” worden gegroepeerd. Allereerst zijn er generatieve modellen zoals Sora of Kling, die volledig nieuwe beelden of video’s maken, meestal getraind op enorme datasets met auteursrechtelijk beschermd materiaal. Deze modellen roepen de hevigste tegenstand op bij Hollywood-creatieven. Ten tweede zijn er productiegereedschappen die al in het filmproces zijn geïntegreerd—software die wordt gebruikt voor het opschonen van visuele effecten, het verbeteren van belichting, syntheseren van ADR of het vereenvoudigen van editing. Ten derde zijn er synthetische optredens: digitale dubbingpersonen die het gezicht, de stem of bewegingen van een acteur op het scherm kunnen laten verschijnen zonder dat hij of zij fysiek aanwezig hoeft te zijn. De luidste verzetten in Hollywood richten zich op de eerste categorie. Echter, de tweede en derde categorie worden steeds vaker—soms hartstochtelijk—met open armen ontvangen door dezelfde artiesten die AI publiekelijk afkeuren. Hier is het gedeelte dat Hollywood zelden toeeft: de industrie probeert niet echt AI te stoppen. Daaronder analyseer ik: - Wat de Netflix-overname door Affleck onthult over Hollywood’s ware AI-strategie - Waarom sterren publiekelijk tegen AI protesteren maar het toch op de set omarmen - Hoe de industrie stilletjes een licentie-economie rondom digitale gelijkenissen creëert - Waarom acteurs binnenkort minder als performers en meer als intellectueel eigendom zullen opereren Deze column is uitsluitend voor betalende abonnees. Geïnteresseerd in een groepsabonnement voor je team of bedrijf?Klik hier. Voor volledige toegang en om door te gaan met het lezen van alle Ankler-inhoud, kunnen betalende abonnees hier klikken. Klik hier om verder te lezen Delen Beeldcredit: Monica Schipper/Getty Images; Cindy Ord/Getty Images; Arturo Holmes/Getty Images